ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ 22η

ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΡΟΛΩΝ

Κάποιες Κυριακές ανταλλάσσουμε ρόλους με τον Romeo. Παλεύουμε μερικά λεπτά, του δίνω τρυφερές δαγκωνιές, τον γρατζουνίζω απαλά στην πλάτη και την κοιλιά, γλύφω το πρόσωπό του αφήνοντας παιχνιδιάρικα γρυλίσματα. Μετά με βγάζει βόλτα. 

Παίζω τον ρόλο του κι εκείνος τον δικό μου.

"Woman Walking Her Dog" 1886

Vincent van Gogh

 

ΟΡΔΕΣΑ

 

Κάπου κάπου κάνουμε καμιά επίσκεψη σε ανθρώπους που είναι πρόθυμοι να ανοίξουν την πόρτα τους να μας φιλοξενήσουν.

Τους ευχαριστώ

υγ

Νταξ, υπάρχουν κάποιες συντακτικές αβλεψίες, αλλά δεν είμαστε φιλόλογοι, για τις αγάπες μας γράφουμε και χάνουμε κάποιες φορές τα λόγια μας.

https://frear.gr/?p=30562&fbclid=IwAR0u3NowAFaoAYN0ldvor1CAJzSZhsHu6xCkfppGmeDDoL0Wh_yJEiqg2Zw

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ 21η

 

Βάζει τα δάχτυλά της στο ποτήρι με το νερό· κρύβει το ένα μάτι της και μας τρομάζει· δαγκώνει τα κτίρια της φωτογραφίας· αλλάζει τις πετσέτες στο μπάνιο· η φυσική της υπόσταση αποκτά γυάλινη ποιότητα· μαχαιρώνει τα μαχαίρια· σφυρίζει πέναλτι· κόβει τα νύχια της με νυχτοκόπτη· αφήνει το μέλι να στάζει απ’ το στόμα της.

Όλα αυτά κάνει, αν και νεόνεκρη η Μικρολόλα, Κυριακή μεσημέρι, λίγο πριν το μνημόσυνό της.

"Head of dead woman" 1902

Pablo Picasso

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ 20η

 

Στο ίδρυμα που μας φιλοξενεί “Παρουσία” ονομάζουμε τη Νίκη Ρωμανού, μια λεπτοκαμωμένη, ψηλή κοπέλα με φεγγαρίσιο πρόσωπο, στεφανωμένο με σπαστά καστανά μαλλιά, η οποία είναι διαρκώς απούσα και κανείς από το  διοικητικό και νοσηλευτικό προσωπικό δεν γνωρίζει τίποτα γι’ αυτήν. Για μας  τους νοσηλευόμενους είναι η παρηγοριά μας, η ελπίδα ότι  θα έρθει να μοιραστεί μαζί μας τα πολυπόθητα και ευγενικά τραγούδια της, που θα μας απαλλάξουν, έστω και για λίγες στιγμές, από το άχθος της μοναξιάς και της απομόνωσης.
Δεν έρχεται όμως, κι εμείς μέχρι την επόμενη Κυριακή που την περιμένουμε, ντυμένοι με τις φρεσκοπλυμένες και καλοσιδερωμένες στολές μας, σιγοτραγουδάμε τα τραγούδια της, έστω κι αν απαγορεύεται ρητά από τη διεύθυνση.

"unknown title"
Pierre Tal-Coat

ΓΙΑΝΝΑ ΙΑΤΡΟΥ-ΛΟΓΟΤΕΧΝΗ

Όταν με καλούν κάποιοι άρρωστοι συμπολίτες μου δέχομαι να τους εξετάσω, τις ελεύθερες ώρες μου, δίχως καμία οικονομική επιβάρυνση. Πηγαίνω στο σπίτι τους(ποτέ δεν δέχομαι επισκέψεις αρρώστων στο δικό μου), κάνω τη διάγνωσή μου, γράφω την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, κι αν η κατάσταση του ασθενούς είναι επιβαρυμένη δίνω τις απαραίτητες ιατρικές οδηγίες για πιο ειδικές εξετάσεις.

Με την εθελοντική εργασία μου πιστεύω ότι προσφέρω κοινωνικό έργο, όπως ακριβώς κάνω με τις ιστορίες που δημοσιεύω, ελπίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο βοηθώ τους ανθρώπους που με εμπιστεύονται, αν και δεν είμαι γιατρός ούτε λογοτέχνης.

Doctor's Visit" 1663 - 1665"

Jan Steen

 

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ 19η

"ΔΩΜΑΤΙΟ ΔΙΑΚΟΠΩΝ"

Τις Κυριακές του χειμώνα με ουρανό φορτωμένο βαριά γκρίζα σύννεφα, με αραιές σταγόνες της βροχής να εναλλάσσονται με νιφάδες χιονιού, ντυμένος με χοντρά προστατευτικά  ρούχα, επισκέπτομαι το «Δωμάτιο διακοπών».
Το «Δωμάτιο διακοπών» στεγάζεται σ’ ένα πέτρινο κτίριο που βρίσκεται λίγο έξω από την πόλη, με κεραμοειδή σκεπή και αψιδωτά παράθυρα. Αποτελείται από τέσσερεις αίθουσες, με θερμοκρασία σταθερή στους 28 βαθμούς κελσίου, στις οποίες οδηγούνται  οι παραθεριστές, αφού παραδώσουν τα ρούχα τους στους υπαλλήλους υποδοχής, πάρουν πετσέτες και αντηλιακό, καταβάλλοντας το αντίστοιχο εισιτήριο κατά την είσοδο τους.
Ξαπλώνουμε σε αλουμινένιες ξαπλώστες παραλίας, φοράμε τη συσκευή εικονικής πραγματικότητας, και απολαμβάνουμε τον ήλιο, τη θάλασσα, την παραλία, παραθαλάσσια μπαρ, εστιατόρια, θαλάσσια σπορ, ποτά, μουσική, χορό. Μια ευχάριστη καλοκαιρινή μέρα, συμπυκνωμένη σε διάρκεια τριάντα λεπτών, στην καρδιά του χειμώνα.
Όταν επιστρέφω σπίτι, κάνω μπάνιο να χαλαρώσω από την ένταση των διακοπών, ξαπλώνω για την μεσημεριανή σιέστα, και το βραδάκι πίνω χαλαρός το ουίσκυ μου, μπροστά στο αναμμένο τζάκι, πλήρης οπτικής και σωματικής ευεξίας. Αναθυμάμαι την εξαίσια μελαχρινή με το τυχερό σώμα, που με κοίταζε αναζητώντας το βλέμμα μου στο μπαρ «Notorious”, πίνοντας καμπάρι-σόδα. Η έμφυτη συστολή μου απέτρεψε μια συνάντηση μαζί της, αλλά την επόμενη φορά, όταν την δω, είμαι βέβαιος ότι θα ανταποκριθώ στην πρόκλησή της, προετοιμασμένος επικοινωνιακά και αισθησιακά.
Αυτές οι μικρολεπτομέρειες τονώνουν τη ματαιοδοξία μου, τη στιγμή που ένα άλλο βλέμμα, της γυναίκας μου, με παρακολουθεί με τρυφερότητα από την κουζίνα, ενώ ετοιμάζει τα κάστανα που θα ψήσουμε στο τζάκι. Στιγμές που επιβεβαιώνουν τη συντροφικότητα και εμπιστοσύνη μιας σχέσης που κρατάει τριάντα χρόνια.

*«τυχερό σώμα» 

Manuel Vilas

«ΟΡΔΕΣΑ»

Μετάφραση Αχιλλέας Κυριακίδης

 

Καραντινάντσα

Ότι κατάφερα και έγινα αποδεκτός από την συντακτική ομάδα του αξιόλογου και αντισυμβατικού περιοδικού "Saligari"(ο ιστότοπος εδώ https://saligari.net/), είναι ένα ευχάριστο και ανέλπιστο γεγονός του ζοφερού χρόνου που πέρασε. 
Σ'αυτή τη συλλογική ηλεκτρονική έκδοση συμμετέχω μ' ένα κείμενό μου "Λέγομαι Γιώργος Ερώδιος και είμαι καλά".
https://issuu.com/saligari/docs/____________________?fbclid=IwAR01IsKr7uEh9zOp-mfGNNj6zWbtcDKGaZ-WmLuLiVhutPmEwCyDR_uir8o

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ

"Το θύμα δέχτηκε δυόμιση πυροβολισμούς. Η έλλειψη προσοχής και συγκέντρωσης εκ μέρους του δράστη στον αριθμό των πυροβολισμών, ίσως η σιγουριά ότι με δυόμιση σφαίρες ξεμπέρδεψε, είναι αυτό που έσωσε τον Ντίνο Τριγόνι. Ευχαριστώ για την προσοχή σας. Παρακαλώ να περάσουμε στις ερωτήσεις".

-Πιστεύετε ότι έχουμε μια αποτυχία ανανέωσης της τέχνης του φόνου;

-Είναι ακόμη πολύ νωρίς για να βγάλουμε τέτοια συμπεράσματα.

-Έχετε κάποιο στοιχείο που να σας βοηθά στην ερμηνεία της συγκεκριμένης επιλογής του δράστη;

-Όχι

- Ο Τριγόνι αναγνώρισε τον δράστη;

- Δεν έχει δώσει ακόμη κατάθεση. Εκτός των σοβαρών τραυμάτων του είναι και σε κατάσταση σοκ. Πότε θα δώσει θα το αποφασίσουν οι γιατροί. Αλλά προς τι η ερώτηση; Αν τον είχε αναγνωρίσει, ο δράστης θα είχε συλληφθεί. Επόμενη ερώτηση.

-Η υπόθεση όπως καταλαβαίνουμε όλοι είναι πρωτόγνωρη. Έχετε στα χέρια σας κάτι που να σας κάνει αισιόδοξο ότι θα προχωρήσετε γρήγορα στη διαλεύκανση της υπόθεσης;

-Η αστυνομία διεξάγει την έρευνά της. Η υπόθεση είναι δύσκολη, αυτό το αναγνωρίζουν όλοι. Είμαστε αισιόδοξοι ότι όλα θα πάνε καλά.

- Κατά την άποψή σας σημαίνει κάτι ότι δεν χρησιμοποίησε ακέραιο αριθμό για την τέλεση της πράξης του;

-Αυτό είναι κάτι που απασχολεί την αστυνομία. Τελευταία ερώτηση παρακαλώ.

-Πώς αισθάνεσθε ψυχικά μετά από αυτό το γεγονός;

-Τελειώσαμε

"Gun" 1981

Andy Warhol

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΑΥΡΙΟ, ΚΥΡΙΕ ΔΙΟΙΚΗΤΑ

«Επανεμφανίστηκε το φτερωτό τέρας Τάκης Μανωλάκος. Παρακαλούμε τους κατοίκους  να παραμείνουν κλεισμένοι σπίτια τους  για την ασφάλειά τους».

Τη στιγμή που άκουσε την είδηση από τα μεγάφωνα του χωριού, ο Μπάμπης Πνευματικός ήταν βυθισμένος στη δερμάτινη πολυθρόνα του, φορώντας τις ριγέ πιτζάμες του. Στο χέρι του κρατούσε το κρυστάλλινο ποτήρι του whisky, όπου μέσα έλαμπε μια γερή δόση Jack Daniels.

Αναστατωμένος από την είδηση χτύπησε το γκονγκ που κρεμόταν δίπλα του. Στη πόρτα υπηρεσίας φάνηκε το στητό, υψηλόσωμο κορμί του μπάτλερ.

-Κην, σε παρακαλώ, πες του σταβλίτη να ετοιμάσει το μόνιππο, είπε, προσπαθώντας να φανεί ψύχραιμος.

- Μα κύριε, μόλις επιστρέψατε, είπε ο Κην, ο οποίος είχε αποκτήσει μια οικειότητα με το αφεντικό του, που του επέτρεπε να διαλέγεται μαζί του, όσες φορές έκρινε απαραίτητο.

- Κάνε αυτό που σου λέω, είπε ο Μπάμπης Πνευματικός, επισημαίνοντας με τον τόνο  της φωνής του το ρόλο του καθενός στο σπίτι.

Ο Κην απομακρύνθηκε με χαμηλωμένο το κεφάλι, δείγμα ταξικού συμβιβασμού.

Μα είναι δυνατόν να επέστρεψε; αναρωτήθηκε, τη στιγμή που ίσιωνε τον κόμπο της κατακόκκινης γραβάτας του. Τον κρατούμε στις φυλακές σιδεροδέσμιο δεκαπέντε χρόνια, με σιδερένιες μπάλες βάρους εκατό κιλών η κάθε μια, δεμένες  στα τριχωτά πόδια του, έχουμε κόψει σύριζα τα φτερά του. Πώς είναι δυνατόν; επανέλαβε.

Δρόμο παίρνει, δρόμο αφήνει, έφτασε στον αστυνομικό σταθμό σε λιγότερο από μισή ώρα. Αντιχαιρέτησε  τον φρουρό της πύλης, ανέβηκε τα σκαλιά τρέχοντας και μπήκε στο γραφείο του, όπου τον περίμενε η κοκκινομάλα γραμματέας του, με τα σαρκώδη χείλη, το εφαρμοστό φόρεμα που αναδείκνυε τις καμπύλες του κορμιού της και τα εκρηκτικά στήθη, με αινιγματικό ύφος αντιγραμμένο από πρωταγωνίστρια σε φιλμ νουάρ του Χάουαρντ Χοκς.

-Φώναξέ μου τον αξιωματικό υπηρεσίας, Νάνσυ, της είπε, δίχως να ρίξει ούτε μια ματιά στα επιμελώς περιποιημένα μάτια της και στους λικνιστικούς κυματισμούς του κορμιού της, προς μεγάλη απογοήτευση της αντισυμβατικής υπαστυνόμου.

Ο αξιωματικός υπηρεσίας έφτασε φουριόζος  με ύφος εορταστικό που εξέπληξε τον Πνευματικό.

-Τι εξελίξεις έχουμε, Λουτρόπουλε; Πώς συνέβη αυτό; απευθύνθηκε στον αξιωματικό υπηρεσίας σαν να ρωτούσε τον εαυτό του, ανάβοντας ένα Rothmans 100's.

-Κύριε Διοικητά, λήξις συναγερμού. Η πληροφορία ήταν λαθεμένη. Οφείλεται προφανώς  σε αβλεψία του Πεπονή.

-Του Πεπονή; Αυτός ήταν υπηρεσία;

-Μάλιστα, κύριε διοικητά!

-Μα δεν γνωρίζετε ότι ο Πεπονής γίνεται μυθομανής την παραμονή των Χριστουγέννων;

-Το γνωρίζουμε κύριε διοικητά, αλλά έχει προσκομίσει ιατρικές βεβαιώσεις ότι έχει θεραπευτεί.

-Γιατί δεν διασταυρώσατε την αναφορά του, Λουτρόπουλε; Με παρακάμψατε ανακοινώνοντας την πληροφορία δημόσια, τρομοκρατώντας τον κόσμο. Εκθέσατε την υπηρεσία; Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;

Ο Μιλτιάδης Λουτρόπουλος γνώριζε τι σήμαινε, αλλά αυτό δεν έσβησε το χαμόγελο από το πρόσωπό του.

-Χριστούγεννα αύριο, κύριε διοικητά. Ας το ξεχάσουμε προς το παρόν. Άλλωστε έχω προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για τη διάψευση της είδησης. Ας πιούμε κάτι, είπε και κάλεσε τον Πεπονή να ανέβει στο γραφείο του διοικητή με το μπουκάλι Moet & Chandon Dom Perignon και τέσσερα ποτήρια.

Ο Μπάμπης Πνευματικός πήγε στο παράθυρο, έλυσε τη γραβάτα του και ρούφηξε τη νύχτα στα πνευμόνια του, μαζί με μια γερή δόση από το τσιγάρο του.

The Holy Night (Adoration by the shepherds) 1523-1530
Antonio da Correggio

 

ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΒΡΥΟΥΛΩΝ*

 

Το βράδυ της Τετάρτης 22 Νοεμβρίου 2023, ο Γιάννης Κουπές και ο Βαν ντε Μόργκεσεν συναντήθηκαν έξω από το μπαρ «Άγιο Δισκοπότηρο», στον παράδρομο της οδού Βρυούλων, για να ξεκαθαρίσουν τους λογαριασμούς τους. Στάθηκαν ο ένας απέναντι στον άλλο, σκληροί, αδίστακτοι, αποφασισμένοι.  Τα λαμπρά στιλέτα τους άστραψαν στο φως της σελήνης.  Μετά από λίγες στιγμές ανακεφαλαίωσης της ταχτικής που θα ακολουθούσαν, έσυραν στο βρεμένο δρόμο τα βήματά τους, σαν να ανίχνευαν τον χώρο. Πρώτος επιτέθηκε ο Βαν ντε Μόργκεσεν επειδή θεωρούσε τον εαυτό του θιγμένο. Αυτός ήταν ο προσβλημένος που απαιτούσε εκδίκηση και εξιλέωση. Ο Γιάννης Κουπές οπισθοχώρησε, αφήνοντας χώρο στον αντίπαλό του, στοχεύοντας στην πνευματική και σωματική εξάντληση του Βαν ντε Μόργκεσεν. Με την αμυντική τακτική που είχε επιλέξει, έλπιζε ότι  θα κολάκευε την ματαιοδοξία του αντιπάλου του, θα τον άφηνε να νομίζει ότι έχει τον έλεγχο της κατάστασης και την κατάλληλη στιγμή θα επέλεγε να επιτεθεί. Η επιθετικότητα εκ μέρους του Βαν Ντε Μόργκεσεν όμως ήταν ανεξάντλητη, βίαιη, επαναλαμβανόμενη. Ο Κουπές αναγκάστηκε να αφήσει την αμυντική στάση, κινδύνευε άλλωστε να υποστεί  ντροπιαστική ήττα, που θα τον έστελνε στον άλλο κόσμο, και να περάσει στην αντεπίθεση, αιφνιδιάζοντας τον αντίπαλό του. Το στιλέτο του έσχισε τον αέρα, με εναλλαγές του καρπού και του σώματός του απείλησε την αυτοπεποίθηση  του Μόργκεσεν, που θεωρούσε ότι κυριαρχούσε, κι αυτό ήταν αλήθεια, στη μάχη. Ο Μόργκεσεν έκπληκτος από την αλλαγή στρατηγικής του αντιπάλου του  τραβήχτηκε λίγο δεξιά και πίσω. Μια σταγόνα ιδρώτα δάκρυσε στο πρόσωπό του, που σκλήρυνε από την ανέλπιστη αντεπίθεση του αντιπάλου του. Το φως της λάμπας από την κολώνα ηλεκτρισμού, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν σβηστό,  φώτισε τη σκηνή της μάχης σαν σκηνοθετικό εύρημα. Η μονομαχία τώρα απέκτησε ισορροπία, ισοτιμία, με επιμέρους σχεδιασμούς, αυτοσχεδιασμούς, επινοήσεις, ερασιτεχνισμούς κι από τα δύο μέρη. Αυτό μέχρι τη στιγμή, όπου από μια αμυντική απερισκεψία, οφειλόμενη σε  έλλειψη προσοχής εκ μέρους του Κουπέ, ο Βαν ντε Μόργκεσεν κατάφερε να του δώσει ένα θανάσιμο κτύπημα, καρφώνοντας  θριαμβικά το στιλέτο του στο στήθος του αντιπάλου του. 
Ο Γιάννης Κουπές έπεσε στην άσφαλτο, αφήνοντας μια κραυγή έκπληξης, που κανείς δεν γνώριζε αν προερχόταν από τον αιφνιδιασμό ή από τη θέα του άλλου κόσμου, που ένα μέρος του απλωνόταν μπροστά του και δεν ήθελε με κανένα τρόπο να επισκεφτεί.
Ο Βαν ντε Μόργκεσεν έσκυψε πάνω από το άψυχο σώμα, έκλεισε τα σβησμένα μάτια τού Κουπέ, και σκέπασε το πρόσωπό του με μια εφημερίδα, που ένα ξαφνικό φύσημα του αέρα την είχε φέρει δίπλα στα πόδια του. 
«ΒΡΕΘΗΚΕ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΥΜΠΛΟΚΗ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΠΕΣ. Ο ΔΡΑΣΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ» έγραφε στο πρωτοσέλιδό της.


*Από τη συλλογή κειμένων με τον τίτλο "ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΦΑΓΑΝ ΠΟΡΤΑ"


"Morder"
Edvard Munch

Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΜΥΓΑΣ

 

Ο φίλος μου ο Μύγας συμπεριφέρεται σαν μύγα. Εισβάλλει σε σπίτια επιλογής του, όταν τα παράθυρα και οι πόρτες είναι ανοιχτές. Γαντζώνεται σε τοίχους, ταβάνια. έπιπλα, κι από κει παρακολουθεί τη ζωή που ξετυλίγεται μπροστά στα μυγοσκοπικά μάτια του.

Το καλοκαίρι παχαίνει αλλά το βάρος του δεν έχει καμιά επίπτωση στη συμπεριφορά του. Συνεχίζει με τον ίδιο ζήλο και ενθουσιασμό τις επισκέψεις του. Τους χειμώνες χάνεται, δίχως κανείς να γνωρίζει που βρίσκεται.

Τι κερδίζει απ’αυτόν τον τρόπο ζωής ο Μύγας δεν το λέει ούτε στους πιο έμπιστους φίλους του. Ούτε εμάς βέβαια μας πέφτει λόγος να τον ρωτήσουμε. Του αρκεί μόνο να γίνεται ανεκτός, ώστε να μην τον κυνηγά κανείς με τη μυγοσκοτώστρα.

"Insects"

Theodor Severin Kittelsen(1857-1914)

ΕΝΑΣ ΣΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΜΕΛΑΓΧΟΛΕΙ

 

Ο πυκνοκίνδυνος Σιού με το όνομα «Το βάθος του ουρανού είναι κόκκινο» στις μάχες που έδινε η φυλή του ενάντια στους επεκτατικούς αποίκους, αντί να αμύνεται χρησιμοποιώντας το τόξο του, πετούσε τα βέλη με το χέρι, με την ίδια ευστοχία και αποτελεσματικότητα.

Όταν έφτασε στην ηλικία που δεν του επιτρεπόταν, σωματικά, να χρησιμοποιεί τη νεανική ικανότητά και επιδεξιότητα του, αποσυρμένος από τις αιματηρές μάχες της νιότης, στεκόταν στην είσοδο της σκηνής  μελαγχολικός, παρακολουθώντας την εξέλιξη της μάχης. Αντί για βέλη πετούσε βρισιές, μονολογώντας στη γλώσσα των προγόνων του. Ένας πληθωρισμός σχολίων για το αναπόφευκτο της φθοράς του χρόνου. Ένας ρητορικός τρόπος να ξορκίσει το αδύνατο. 

"Indian Brave" 1898
Charles M. Russell

ΠΩΛΙΝ

Πριν προλάβω να αντιδράσω η Πωλίν έτρεξε να περάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο. Ένα Ford Focus, χρώματος ασημί, την κτύπησε, τινάζοντάς την ψηλά, τη στιγμή που  βρισκόταν λίγα βήματα πριν το πεζοδρόμιο. Κοίταξα απέναντι να δω τι ήταν αυτό που την προκάλεσε ώστε να πάρει αυτή την αιφνίδια απόφαση, δίχως να ελέγξει την κυκλοφορία σε τέτοιο πολυσύχναστο δρόμο. Το μόνο που είδα ήταν ένας λιθοαετός που πάσχιζε απεγνωσμένα να απελευθερωθεί από το σημείο εγκλωβισμού του, κουνώντας απελπισμένα τα πέτρινα φτερά του. Έσκυψα πάνω της και από το παραμορφωμένο πρόσωπό της έβγαινε μια βαριά, βραχνή, διακοπτόμενη ανάσα. Βγάζοντας από τη τσέπη το κινητό μου να ειδοποιήσω το ασθενοφόρο, ένοιωσα το φτεροκόπημα του λιθοαετού που κατάφερε να απελευθερωθεί και τώρα πετούσε ελεύθερος και επιβλητικός λίγα μέτρα πάνω από το κεφάλι μου, αφήνοντας έναν ήχο που έμοιαζε με αυτόν του ανθρακικού των αναψυκτικών, αλλά σε πολλαπλάσια ένταση.

Ανασήκωσα την  Πωλίν από την άβολη θέση της και την κράτησα στην αγκαλιά μου. Έβλεπα φοβισμένος το πρόσωπό της που αιμορραγούσε. Πήρε μια βαθιά ανάσα και μ’έφτυσε στο πρόσωπο, σαν να ήμουν ο άγγελος θανάτου. Το σάλιο της κρεμόταν από την μύτη μου αλλά δεν έκανα καμιά προσπάθεια να το σκουπίσω. Φοβόμουν ότι ήταν το τελευταίο από τα υγρά της που γευόμουν. 

Όταν έφτασε το ασθενοφόρο, είκοσι λεπτά αργότερα, το σάλιο δεν είχε στεγνώσει ακόμη. Η λάμψη από τα μάτια της βούλιαζε ανέκφραστα στο κενό.

"Lola" 1899

Pablo Picasso

ΟΙ ΚΟΥΚΛΕΣ ΜΟΥ

«Άλλες σκέψεις κάνω όταν είμαι όρθιος, άλλες καθιστός, άλλες όταν περπατώ, άλλες ξαπλωμένος. Η κατάσταση αυτή μου προκαλεί πνευματική σύγχυση. Η επικοινωνία με τους ανθρώπους έχει γίνει πλέον αδύνατη. 

Γι’αυτό κι εγώ αποφάσισα να μιλάω μόνο στις κούκλες μου, που με ακούνε αμίλητες, πειθαρχημένες. Μόνο που στο τέλος με χειροκροτούν, αν και τους το έχω απαγορεύσει, αλλά αναγκάζομαι, τι άλλο να κάνω, να το αποδεχθώ. Πρέπει να κάνω κάποιες παραχωρήσεις για να μη μείνω δίχως ακροατήριο». 

Από τη σειρά "Συναντήσεις με τους φίλους μου"

"L'enfant a la poupee"
Henri Rousseau
1904 - 1905

 

ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ

 

Τα δόντια μου είναι τετράγωνα. Αστραφτερά, συμμετρικά, αλλά τετράγωνα.  Η γυναίκα μου επιμένει να τα τροχίσω, να αποκτήσουν τις απαραίτητες καμπύλες, είναι της μόδας οι αισθητικές επεμβάσεις, ναι ακόμη και στα δόντια, λέει. Αλλά πού καιρός και χρήματα για καλλωπισμό δοντιών.

 Όταν τα δείχνω, νομίζουν ότι είναι ψεύτικα. Όλοι θέλουν να τα χαϊδέψουν. Οι πιο τολμηροί, όταν είμαι αφηρημένος, χώνουν τα δάχτυλά τους στο στόμα μου και προσπαθούν να τα αγγίξουν. Με μια αστραπιαία κίνηση τους ρίχνω μια δαγκωνιά και τους κόβω το δάχτυλο.  Η απρόβλεπτη, βίαιη αντίδρασή μου έχει θετικά, αποτρεπτικά αποτελέσματα. Κανείς δεν θέλει να τα πλησιάσει χωρίς την άδειά μου. Τα αξιοποιώ όμως ως αξιοθέατο, αφήνοντας τους πιο συνετούς να απολαμβάνουν τη θέα τους, εξ αποστάσεως, ανοίγοντας διάπλατα το στόμα μου, όταν μου ζητούν με σεμνότητα και ευγένεια να το κάνω.

"The Guilt of Gold Teeth" 1982

Jean-Michel Basquiat

Ο Π, Ο ΣΙΦΟΥΝΑΣ

O Π, ο σίφουνας, ανακηρύχθηκε σε ειδική τελετή της ομάδας Facebook “Η ταχύτης φυγείν αδύνατον” ο πιο γρήγορος χρήστης της δημοφιλούς πλατφόρμας στον κόσμο. Ξεπέρασε ακόμη και τον ήρωα του μικροδιηγήματος του Μανουέλ Εσπάδα “ Ο πιο γρήγορος ήρωας του κόσμου”, ο οποίος μπόρεσε να εμφανιστεί πριν τον τίτλο του διηγήματος.

Ο Π, ο σίφουνας, κατάφερνει, κι αυτό μετά από έρευνα ανεξάρτητης αρχής, να αφήνει ίχνη της παρουσίας του, πατώντας τα εικονίδια των reactions, πριν ακόμα η δημοσίευση αναρτηθεί από τους χρήστες.

Το μικροδιηγήμα του Μανουέλ Εσπάδα εδώ:

https://bonsaistoriesflashfiction.wordpress.com/2016/09/12/manuel-espada-o-pio-grigoros-iroas-tou-kosmou/

ΑΒΓΟΞΥΠΝΗΤΗΡΙ

 

Εκνευρισμένος που το αβγοξυπνητήρι εξακολουθεί να χτυπάει την προγραμματισμένη ώρα αφύπνισης, ενώ εγώ δεν έχω καμιά διάθεση να ξυπνήσω, μετά τη χθεσινή οινοφόρο κραιπάλη μου, του δίνω ένα χτύπημα με το χέρι και το πετάω κάτω από το κομοδίνο. Το πάτωμα γεμίζει ελατήρια από τον ωρολογιακό μηχανισμό, λεπτοδείκτες, ασπράδι, κρόκο και τσόφλια αυγού.
Γυρίζω πλευρό να συνεχίσω τον ύπνο μου, ησυχασμένος, αν και η μυρωδιά από το σπασμένο αβγοξυπνητήρι με ενοχλεί αφάνταστα.

"Constellation Awakening at Dawn" 1941

Joan Miro

ΣΥΝΝΕΦΟΥΛΑ

 

Ακόμη κι όταν σε φωνάζω συννεβούλα, τις ώρες αιχμής του μυαλού μου, εσύ έρχεσαι, συννεφούλα μου. Είσαι ίδια κι απαράλλακτη, γλυκιά και τρυφερή. Αναγνωρίζεις την αλλαγή των συμφώνων στο κάλεσμά μου. Όταν σε λέω, κάποιες φορές, αυννεγούλα, συννεδούλα, συννεζούλα, συννεθούλα, συννεκούλα, συννελούλα, συννεμούλα, συννενούλα, συννεξούλα, συννεπούλα, συννερούλα, συννεσούλα, συννετούλα, συννεχούλα, συννεψούλα, το κατανοείς, είναι ένα λεκτικό παιγνίδι, μια άσκηση ελέγχου της νοηματικής σου αντίληψης, μαλλιαρό μου όνειρο.
Δεν πειράζει που είσαι μια επινόηση, η φωτογραφία σου με παρηγορεί όταν την κρατώ στην αγκαλιά μου. 

"Red Haired Man on a Chair" 1962 - 1963
Lucian Freud

"ΜΥΘΟΜΑΝΙΕΣ" ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΑΔΙΑΚΡΙΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΑΔΙΑΚΡΙΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Έγραφα στην εισαγωγή αυτών των σημειώσεων ότι ο Στράτος Μυρογιάννης στο βιβλίο του «Μυθομανίες» γράφει επτά κρυπτικές ιστορίες, με κωδικοποιημένες πληροφορίες και γρίφους που αν αποκαλυφθούν, ενδεχομένως, να οδηγήσουν στην αποκρυπτογράφηση του κειμένου. 

Οι ιστορίες με τους παράδοξους ήρωες, τον αληθοφανή λόγιο, χαρισματικό και αλαζονικό βιβλιοσυλλέκτη, ποιητή, πρίγκηπα, μνήμονα, διάσημο κυνηγό και κλέφτη σπάνιων βιβλίων της ιστορίας, Ιάσονα Μαυροκορδάτο-Bodin, τον Κορνήλιο Κράνμπερη Τραυλό ή Cornwell Craanberryie, the Stutterer ή Joanot-Thomas-Helenos ή Co.Cr ή Cor.Cra, παράνομο γιο του Μανουήλ Β’ Παλαιολόγου και της Joan Beaufort, τον ηγέτη του Τάγματος της Περικνημίδας και ιδρυτή του Queens’College του Cambrdge, τον Bartolo Simoni τον πιο μορφωμένο άνθρωπο της Αναγέννησης, ιστορικό και βιβλιοδίφη, πάσχοντα από πολλαπλές παθήσεις, με  λεπτές και ευαίσθητες παρεκκλίσεις, τον Nicholas Flamel, τον αυτοκράτορα, χημικό, ψεύτη αλχημιστή, καλλιεργητή της Malus Annurca, μιας σπάνιας ποικιλίας μηλιάς, τον Νικόδημο Μεταξά-Malherbe, υποψιασμένο και φιλοπερίεργο αναγνώστη, αρχαιοδίφη, χαράκτη, αγιογράφο, μοναχό, τυπογράφο, με μυαλό χαμένο σε μνημονικά παλάτια, τον Adamante Coray, πονηρό, περίεργο και εκκεντρικό έμπορο, έναν διακριτικό και σκοτεινό άνθρωπο, συγγραφέα, ένθερμο οπαδό της κρυπτογραφίας, και τον Ιωάννη Καρτάζηλο, μανιώδη συλλέκτη οφθαλμών(από ζώα και ανθρώπους), συλλέκτη χειρογράφων, καλλιεργητή σπάνιων ποικιλιών τσαγιού από το φυτό Royal Peltandra της οικογένειας των Primaeva Purple Araceae, είναι ένας αφηγηματικός ολκός με κωδικοποιημένες πληροφορίες όπου οι  μέθοδοι ερμηνείας τους βρίσκονται διάσπαρτες στις ιστορίες του βιβλίου, ώστε ο προσεχτικός και φιλοπερίεργος αναγνώστης μπορεί να τις αξιοποιήσει ώστε να φτάσει σε ερμηνευτικά αποτελέσματα.

Προτείνω ορισμένα αποσπάσματα του βιβλίου που ίσως βοηθήσουν σε μια ανεκτή και πάντα αμφισβητήσιμη αποκωδικοποίηση αυτού του έξοχου αφηγηματικού βιβλίου.

Διορθωμένο Παρασκευή βράδυ. 

* στις παρενθέσεις ο αριθμός γραμμής του κειμένου

σ.17 (12-15)

σ. 19 (9-11)

σ.20 (7-10)

σ.23 (12-15, 22-27)

σ.24 (17-19, 27-28)

σ.25 (18-19,20-24)

σ.37 (18-19)

σ.39 (13-15)

σ.40 (27-29)

σ.57 (18-19)

σ.61 (9-10)

σ.66 (13-14)

σ.67 (7)

σ.70 (3-5,12)

σ.73 (1-10)

σ.73 (26-27)

σ.74  (1-10, 15-25)

σ.82 (3-5)

σ.91 (23)

σ.95 (3-6)

σ.96 (17-18)

σ.103 (1) 

σ.106 (8-14)

σ.107 (9-11)

σ.111 (18-22)

σ.119 (4,19)

σ.123 (7-8,12-17)

σ.136 (19-22)      

σ.138 (7-9)      

σ.140 (26-30)

σ.141 (8-14)

σ.142 (7-15)

σ.144 (8-26)

σ.145 (1, 15-21)

σ.146 (29-30)

σ.147 (1,11-14, 16-19, 21-27)

σ.148 (1-2)

σ.149 (10-12,18-20,)

σ.151 (13-30)

σ.152 (26-29)

σ.153 (6-13, 16-17, 24-25)

σ.156 (1-5)

σ.168 (19-24, 27-28)

σ.170 (23-30)

σ.171 (1-11)

σ.178 (1-19)

σ.177 (18-19)

"ΜΥΘΟΜΑΝΙΕΣ" ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ "ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ-ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ-ΤΟΠΟΙ-ΠΟΛΕΙΣ-ΚΑΣΤΡΑ-ΚΗΠΟΙ-ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ-ΠΑΛΑΤΙΑ-ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΑ"

 

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ

Biblioteca Medicea Laurenziana 

Bibliotèque Inguimbertine Carpentras 

Bibliotèque Mejanes(Aix) 

Bibliotheca Fuggeriana 

Harleian Library 

University Library του Cambridge 

Βασιλική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας 

Βιβλιοθήκη καθολικής μονής του Αγίου Μηνά Arlesheim(Βασιλεία της Ελβετίας)

Βιβλιοθήκη του Βατικανού 

Βιβλιοθήκη του Ορθόδοξου Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης 

Βρετανική Βιβλιοθήκη 

Κεντρική βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Cambridge 

Κρατική βιβλιοθήκη της Βουδαπέστης 

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

Academy of Humanisti 

Babiol College της Οξφόρδης

Harleian Library 

Selwyn College 

Trinity College 

Trinity Hall του Cambridge 

University Library του Cambridge 

Πανεπιστήμιο της Coimbra 

Πανεπιστήμιο της Βαυβαρίας 

Πανεπιστήμιο της Πάδοβας 

Πανεπιστήμιο της Σαξονίας 

Πανεπιστήμιο του Cambridge 

ΤΟΠΟΙ-ΠΟΛΕΙΣ-ΚΑΣΤΡΑ-ΚΗΠΟΙ-ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ-ΠΑΛΑΤΙΑ-ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΑ

Abbaye de Fécamp 

Baltimore 

Bavenerolli(κωμόπολη στους πρόποδες των Ιταλικών Άλπεων)

Café "La Madeleine" Rue du Plâtre 

Castello Gordatua 

Cemetario Real

Chapel Queens' College(Silver Street του Cambridge) 

Coimbra

Costiera Amalfitana(Castiglione)

Dijon 

Eltham Palace(βασιλικό θέρετρο του Ερρίκου Δ') 

Fulbrooke Rd(πέρα από τον ποταμό Granda) 

Fuveau(Aix) 

Granada 

Greenwich 

Jardin de la Sultana 

Palacio del Generalife 

Palacio del Partal 

Pallazzo Colonna 

Patio de los Leones 

Peterhouse 

Place des Vosges(Παρίσι)

Queens' College Cambridge 

Torre de los Picos 

Tourleau(Καστροπολιτεία στα σύνορα Ιταλίας-Γαλλίας)

Veules-les-Roses(περιοχή του Pays de Caux)

Άμστερνταμ 

Ανδαλουσία της Ισπανίας 

Βασιλική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας 

Βατικανό

Κεντρική βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Cambridge 

Κήπος του Jardines del Partal

Λονδίνο

Λωζάννη της Ελβετίας 

Μεγάλη Κατακόμβη της εκκλησίας του Αγίου Ιερεμία 

Μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα Κεφαλλονιάς

Οδός Martlett(Λονδίνο) 

Πάδοβα

Παρίσι

Ποταμός Χάντσον(Νέα Υόρκη) 

Προβηγκία 

Πύργος της  Κορνουάλης 

Ρώμη

Σαλαμάνκα

Φλωρεντία 

Χάνδακας