ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι δεν είναι απρέπεια, να επισκεπτόμαστε, καμιά φορά, την αριστερή πλευρά του εαυτού μας.

KEITH JARRET!

"Ε, Κηθ, πιάσε αυτό το κομμάτι". 

Από τα "Απομνημονεύματα ενός μελίρρυτου Θεού".

«Η εφεύρεση του Μορέλ» είναι πάνω απ’όλα μια ιστορία ανεκπλήρωτης αγάπης. Ένα βιβλίο με 1655 νοηματικές εκδοχές, όσες είναι οι προτάσεις του. Μια ιστορία τέλεια, όχι, τόσο, σαν πλοκή, όπως ισχυρίζεται ο Μπόρχες στον πρόλογό του, αλλά σαν συναίσθημα.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ!

Ευχαριστώ τους φίλους μου: 
Το Νίκο Κακουλίδη, το Λάζαρο τον Ίριντεντ, το Νίκο το Μαιντανό, το Δημήτρη το Ζούγκλα, τον Τίρλα Πατίρλα, τον Κώστα το Ψαψώλα, το Γιώργο το Ντουγιουρίλη, τον Πέτρο τον Πλυμένο,  το Σπύρο τον Πηρούνια, τον Τάκη τον Πατάτα, το Θανάση τον Άφιλο, το Γιάννη τον Πιπίλα, το Στελάκη το Φούσκα, το Γιάννη τον Τρυπάνη, το Γιώργο τον Άφιλτρο, τη Ράνια τη Habitis, τη Βιολέτα την Κρούπσκαγια, το Μανωλάκη το Φίτζι, τη Γιάννα τη γυναίκα του Βίδα, οπωσδήποτε, τη Ρένα την Εσωτερικού,τη Βάσω το Πέτρινο λουλούδι, τον Αντώνη τον Μπεμπίνη, τον Ηλία τον Κούτσαβλο, το Νικολάκη το Ρήτορα, το Στέλιο το «Γαβαλά», χωρίς τη «Ρία Κούρτη», δυστυχώς, τον Πέτρο το Νταβάριτς, το Νίκο το Θάμνο,την Αννούλα την Τετράγωνη, και φυσικά το Λάλο το Κρεμμύδι! 
Οι φίλοι που με έμαθαν ν’αγαπώ τη rock, διαφορετικά, μπορεί ν’άκουγα ακόμα και Τσαϊκόφσκι!

ANNA KARENINA

Νόμιζα, ότι είχα ξεμπερδέψει με την «Άννα Καρένινα». Τη φιλμική της κατασκευή, εννοώ. Με το λόγο ποιος μπορεί να πει ότι καθάρισε. Με βαριά καρδιά, αφού το ανέβαλα αρκετές μέρες, αποφάσισα να δω την «Anna Karenina» του Joe Wright. Είχα δει την, αφελέστατη, ταινία του 1935 με την Greta Garbo, την ταινία του 1948 με την υπέροχη! Vivien Leigh στο ρόλο της Άννας, και τους «σαιξπηρικούς» ηθοποιούς, Ralph Richardson, Kieron Moore, στους ρόλους του Karenin και του Vronsky αντίστοιχα, τη ρώσικη ταινία του 1967 με την Tatiana Samoilova, κινηματογραφική μεταφορά του έργου του Τολστόι, που έμοιαζε σαν διεκπεραίωση μιας παραγγελίας του Σοβιετικού Κινηματογραφικού Ινστιτούτου(αν υπήρχε τέτοιο), μερικές κλεφτές ματιές στην ταινία του 1997 με την Sophie Marceau. Που πια όρεξη για μια καινούργια «Anna Karenina», τη στιγμή που οι κριτικές για την ταινία μιλούσαν για απογοητευτικό αποτέλεσμα ή αυτό εννοούσαν με άλλα λόγια. Όταν όμως με την έναρξη της ταινίας, πριν ακόμη εστιάσω στην εικόνα, ακούω την μαγευτική μουσική του Dario Marianelli, αφήνω τις αμφιβολίες μου, την δυσπιστία μου στα εξ ων συνετέθη και βυθίζομαι στο κάθισμά μου, για να απολαύσω αυτό που, με σερνάμενα πόδια και ψυχή, είχα πάει να παρακολουθήσω. Μα εδώ συντελείται κάτι μαγικό, σκεφτόμουν. Κατ’αρχάς, η εφευρετικότητα του σκηνοθέτη. Η έμπνευσή του να μεταφέρει σε θεατρική μορφή, με θεατρικούς ρυθμούς το πολυσήμαντο έργο. Όλα έχουν ειπωθεί για το έργο, ή, ίσως, να μην μπορεί να ειπωθεί τίποτα, σκέφτηκε. Άρα εγώ, εδώ, θα φτιάξω το δικό μου έργο, άσχετα αν είναι στηριγμένο σ’ένα λογοτεχνικό έργο. Ο κινηματογράφος έχει την δική του ιστορία να πει. Αυτό που βλέπετε είναι η δική μου «Anna Karenina», η δική μου δημιουργία, το δικό μου βλέμμα, η δική μου κινηματογραφική αφήγηση της ιστορίας. Αυτή, λοιπόν, η προσέγγιση λειτουργεί απελευθερωτικά για τον σκηνοθέτη, θεραπευτικά, δε, για τον θεατή. Δίχως ν’απομακρύνεται από το κείμενο, το αντίθετο μάλιστα, προσεγγίζει το έργο με τη ματιά του σκηνοθέτη-δημιουργού, μας προβάλλει  την αυτόνομη, καλλιτεχνική του ματιά στο έργο και μας λέει: Αυτό που βλέπετε είναι δικό μου, ξεχάστε τον Τολστόι. Αν θέλετε Τολστόι, διαβάστε το βιβλίο, εδώ ήρθατε για μένα. Ο Joe Wright  όταν διαβάζει το βιβλίο, βλέπει εικόνες. Το κατανοεί μέσω της δικής του δημιουργικής ικανότητας, της κινηματογραφικής επαναφήγησης. Οι ηθοποιοί όλοι με μελαγχολικά μάτια, ακόμα και στις ευτυχισμένες και ανέμελες στιγμές τους, σαν να γνωρίζουν ότι αποτελούν μέρος μιας τραγωδίας, χορεύουν ακόμη κι όταν είναι στάσιμοι, η κάμερα είναι ένα κινηματογραφικό κύμα, τα σκηνικά βοηθούν να πάρει το όνειρο μορφή, με τα κοστούμια να ολοκληρώνουν την μαγεία.
 Κάτι τέτοιες ταινίες, επιβεβαιώνουν ότι εξακολουθούν να υπάρχουν θαύματα και μάλιστα να πραγματοποιούνται.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

 Μια συνέντευξη με το Βασίλη Λαλιώτη είναι μια περιπέτεια(sic) του λόγου και παράλληλα μια άσκηση στη σιωπή(!!!). Χειμαρρώδης και ορμητικός(αυτονόητο, δίχως «και»), αιρετικός και νομιμόφρων(ωραίος συνδυασμός!) απέναντι στη γραφή και την ποίηση δεν μηρυκάζει(sic) έτοιμες απαντήσεις, μα σκάβει βαθιά μέσα του(όπα κι η συγκίνηση!) και το αντίδωρο των ερωτήσεων, είναι δοκίμια(!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) που σε υποχρεώνουν να σκεφτείς.(άλλη μια άδολη προσφορά στον κόσμο των ιδεών!)

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ Β.ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «bibliotheque».
http://bibliotheque.gr/?p=15960

ΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

Καλά έκανε και τη σκότωσε την παλιο-πουτάνα!

ANNA KARENINA FILM 1948

Μια καταπληκτική Vivien Leigh σαν Karenina, ένα μοναδικός Ralph Richardson στο ρόλο του Karenin, ένας γλυκός και αφοσιωμένος Kieron Moore στο ρόλο του Vronsky!
Μα όλοι οι ηθοποιοί ήταν θαυμάσιοι σ'αυτήν την υπέροχη ταινία.

ANNA KARENINA FILM 1935

Αφελέστατο, με μια Garbo, τουλάχιστον, θλιβερή!

RODION SHCHEDRIN!

ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ

Ένα μυθιστόρημα για τον έρωτα, το πάθος, την απιστία, τη ζήλια, την αγάπη, το μίσος, την περιφρόνηση, την ταπείνωση, την καταισχύνη, τη ματαιοδοξία, την απόγνωση, την απελπισία, την πίστη.
Ουσιαστικά ένα βιβλίο για τη μοναξιά της ανθρώπινης ύπαρξης. 

AIFMAN BALLET'S "ANNA KARENINA"

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΝΑ ΚΑΡΙΕΝΙΝΑ

Анна Каренина Болшой балет 1974

22.01.2013

"Τίποτα δελεαστικό δεν έχει ο κόσμος σας".
Μόνο αυτό το κορμί, το άπιαστο, που με προσπερνά, 
όταν ορμά, πάμφωτο, προς το παρελθόν μου.

ΠΑΥΛΟΣ ΜΑΤΕΣΙΣ(1933-2013)

Με τέτοια βιβλία αγαπάς τη λογοτεχνία.

ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ ΠΑΛΙΑΣ ΚΟΠΗΣ

Πλατιάζετε, αγαπητέ μου, πλατιάζετε!

ON THE ROAD

"Στη σκέψη μου αντηχούσε το υπέροχο εκείνο τραγούδι "Lover Man" όπως το τραγουδούσε η Billie Holiday. Ήταν το δικό μου κονσέρτο μέσα στην ερημιά."
 σ.142
"ΤΟ ΒΗΜΑ βιβλιοθήκη" μετάφραση Δήμητρα Νικολοπούλου.

I don't know why but I'm feeling so sad
I long to try something I never had
Never had no kissin'
Oh, what I've been missin'
Lover man, oh, where can you be?
The night is cold and I'm so alone
I'd give my soul just to call you my own
Got a moon above me
But no one to love me
Lover man, oh, where can you be?
I've heard it said
That the thrill of romance
Can be like a heavenly dream
I go to bed with a prayer
That you'll make love to me
Strange as it seems
Someday we'll meet
And you'll dry all my tears
Then whisper sweet
Little things in my ear
Hugging and a-kissing
Oh, what I've been missing
Lover man, oh, where can you be?

ΑΝΝΑ ΚΑΡΕΝΙΝΑ

Η ταινία προβάλλεται, το βιβλίο υπάρχει, εμείς ακούμε την υπέροχη μουσική του Dario Marianelli!

ΧΕΙΜΩΝΑΣ!