ΑΝΤΑΠΟΔΟΣΗ

Την βοήθησα να κατέβει από τη μηλόπιτα. Για να με ευχαριστήσει, μου πρόσφερε

ένα κομματάκι γλυκό που είχε φυλαγμένο στο χέρι της.

Ο πίνακας είναι του Rene Magritte

LIKE

Βισέντε Ουιδόμπρο

Τραγωδία

Η Μαρία Όλγα είναι μια γυναίκα γοητευτική. Ιδίως η πλευρά που ονομάζεται Όλγα.

Παντρεύτηκε έναν άντρακλα μεγαλόσωμο και γεροδεμένο, λιγάκι αδέξιο, ηθικολόγο, με αρχές τακτοποιημένες σαν δέντρα σε δεντροστοιχία.

Αλλά η πλευρά που εκείνη πάντρεψε ήταν η πλευρά της που ονομαζόταν Μαρία. Η πλευρά της που λεγόταν Όλγα παρέμεινε ανύπαντρη και έπειτα απέκτησε έναν εραστή που τη λάτρευε και στα μάτια την κοιτούσε.

Εκείνη δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί ο σύζυγός της εξαγριωνόταν και την κατηγορούσε για απιστία. Η Μαρία ήταν πιστή, απόλυτα πιστή. Τι δουλειά είχε εκείνος να τα βάζει με την Όλγα; Εκείνη δεν καταλάβαινε για ποιο λόγο εκείνος δεν καταλάβαινε. Η Μαρία εκτελούσε τα καθήκοντά της, η πλευρά Όλγα λάτρευε τον εραστή της.

Έφταιγε εκείνη άραγε για το διπλό της όνομα και για τις συνέπειες που αυτό μπορούσε να έχει;

Έτσι, όταν ο σύζυγος πήρε το περίστροφο, εκείνη άνοιξε διάπλατα τα μάτια, όχι από φόβο, αλλά από έκπληξη, μην μπορώντας να κατανοήσει μια τόσο παράλογη ενέργεια.

Όμως ο σύζυγος έκανε λάθος και σκότωσε τη Μαρία, τη δική της πλευρά, αντί να σκοτώσει την άλλη. Η Όλγα συνέχισε να ζει στην αγκαλιά του εραστή της, και πιστεύω ότι εξακολουθεί να είναι ευτυχισμένη, πολύ ευτυχισμένη, μόνο που νιώθει κάπως αριστερόχειρη.

Vicente Huidobro

Tragedia

María Olga es una mujer encantadora. Especialmente la parte que se llama Olga.

Se casó con un mocetón grande y fornido, un poco torpe, lleno de ideas honoríficas, reglamentadas como árboles de paseo.

Pero la parte que ella casó era su parte que se llamaba María. Su parte Olga permanecía soltera y luego tomó un amante que vivía en adoración ante sus ojos.

Ella no podía comprender que su marido se enfureciera y le reprochara infidelidad. María era fiel, perfectamente fiel. ¿Qué tenía él que meterse con Olga? Ella no comprendía que él no comprendiera. María cumplía con su deber, la parte Olga adoraba a su amante.

¿Era ella culpable de tener un nombre doble y de las consecuencias que esto puede traer consigo?

Así, cuando el marido cogió el revolver, ella abrió los ojos enormes, no asustados sino llenos de asombro, por no poder entender un gesto tan absurdo.

Pero sucedió que el marido se equivocó y mató a María, a la parte suya, en vez de matar a la otra. Olga continuó viviendo en brazos de su amante, y creo que aún sigue feliz, muy feliz, sintiendo sólo que es un poco zurda.

Βισέντε Ουϊδόμπρο (1893-1948): χιλιανός ποιητής. Γεννήθηκε στο Σαντιάγο και σπούδασε λογοτεχνία. Υπήρξε εκπρόσωπος του λογοτεχνικού ρεύματος του επινοητισμού (creacionismo). Έζησε για χρόνια στην Ευρώπη και επηρεάστηκε από τους σουρεαλιστές. Εξέδωσε ποιητικές συλλογές, μυθιστορήματα κ.λπ.

Η μετάφραση είναι προϊόν του εργαστηρίου μετάφρασης μικροδιηγημάτων

από τα ισπανικά στα ελληνικά που δίδαξε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος

στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Λογοτεχνικής Μετάφρασης του Κέντρου

Ισπανικής, Πορτογαλικής και Καταλανικής γλώσσας ABANICO

(www.abanico.gr) κατά την περίοδο Φεβρουαρίου - Μαΐου 2014.

Συμμετείχαν οι σπουδαστές:

Ελένη Βότση, Χρυσάνθη Γιαννιά, Ελένη Γκόγκου, Βαγγέλης Καμπούνιας, Ασπασία Καμπύλη, Ζωή Μαγουλά, Μαρία Μελαδάκη, Κατερίνα Παπαδάκη, Μαρία Ρουσάκη

Αναδημοσίευση από εδώ:
http://konstantinos-paleologos.blogspot.gr/2014/05/vicente-huidobro-tragedia.html

 Ο πίνακας είναι του Egon Schiele

ΤΑ ΟΛΙΓΟΛΕΚΤΑ

Το νου σας!

Από την ποιητική συλλογή "Ολιγόλεκτα"

Ο πίνακας είναι του Gustav Klimt

ΑΜΑ ΠΙΑ!

-Ισχυρίζονται ότι διαθέτουν τα αμορτισέρ της λογικής. Κοιτάξτε να φτιάξετε, πρώτα, τα καλοριφέρ της καρδιάς σας, να καθαρίσετε τις υδρορροές των ονείρων σας, να μαζέψετε από το μυαλό σας το φυτρωμένο σπανάκι. Μετά, μπορείτε να μιλάτε για τετρακίνηση και ντίζελ αληθείας.

Από την πλευρά της έχει δίκιο.

Ο πίνακας είναι του Gustav Klimt

ΠΑΝΩ Σ'ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ *

Καλησπέρα σας και καληνύχτα σας.
Α! μην ξεχάσω!
Την καλησπέρα μου στα όνειρά σας.


* "Την  καλησπέρα μου στα Ιδανικά σας"
Νίκος Καρούζος "ΑΛΛΟΦΡΟΝΑΣ ΙΟΥΛΙΟΣ"

Ο πίνακας είναι του Joan Miro "Character" 1934

Antonio Muñoz Molina

Δεν βρέθηκε ένας μπλογκοσυνάδελφος να με πάρει ένα τηλέφωνο, να μου πει, συνάδελφε, κοίτα λίγο εδώ αυτό το βιβλίο. Μιλάμε για ένα μεγάλο συγγραφέα. Και πες δεν είχε το τηλέφωνό μου, δεν μπορούσε να δημοσιεύσει κάτι από αυτά τα ωραία που γράφει κατά καιρούς, που δείχνουν γνώση και λογοτεχνικό αισθητήριο; Τι δηλαδή, επειδή περάσανε δεκαέξη χρόνια από την έκδοσή  δεν αξίζει να το μάθουμε; Τι είμαστε εμείς οι μπλογκόβιοι; Καταναλωτές αναλώσιμων λογοτεχνικών εμπορικών προϊόντων; Ή μήπως διακινητές τους; Με το αζημίωτο φυσικά.
Ή μήπως;

ΕΝΑΣ ΧΩΡΙΣΜΟΣ

Κάθε φορά που παρακολουθούσε την αγαπημένη της σειρά, «Φατιμά», εκείνος ανέβαζε την ένταση της μουσικής στο στερεοφωνικό. Σήμερα ξεχείλισε το ποτήρι της αγανάκτησης. Τη στιγμή που η Αϊσέ εξηγούσε στον πεθερό της ότι ο Αχμέτ σκοπεύει να τον εξαπατήσει, αυτός δυνάμωσε περισσότερο την ένταση.
-Να πας στη μάνα σου, που της αρέσουν οι Guns n' Roses, του φώναξε, δείχνοντας του την πόρτα, τη στιγμή που ο Μουράτ φαινόταν έκπληκτος από τις αποκαλύψεις της Αϊσέ.

Ο πίνακας είναι του Mehmet Güleryüz

ΜΕΤΑ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ

Τα ξαναλέμε...

ΞΥΠΝΗΜΑ

-Τι φοβήθηκες; Ένα απλό νεραιδόφυλλο ήταν.

Υ.Γ. Τα λόγια είναι του ποιητή Νίκου Καρούζου, όπως μου τα είπε, χαμογελώντας, ένα βράδυ στ' όνειρό μου.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Γεια σου Καρούζο, με τις πονηρόφατσες τις μετοχές σου!

ΞΕΚΑΤΙΝΙΑΣΜΑΤΑ

Σχόλιο:

Είμαστε κάτι «Κατίνες» εμείς στη δουλειά, αλλά είστε κι εσείς, ο Θεός να μας φυλάει!

ΤΙ ΕΝΝΟΕΙ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ-ΞΕΝΟΔΟΧΟΥΠΑΛΛΗΛΟΣ;

http://www.poiein.gr/archives/date/2014/04/16

(Μαζί με τα σχόλια)***
***Όλα τα λεφτά!

http://web.archive.org/web/20080228175220/http://www.poiein.gr/archives/1420/index.html#more-1420
(Μαζί με τα σχόλια)!!!

https://www.facebook.com/NeoPlanodion?fref=ts

 ΛΟΓΟΚΛΟΠΩΝ ΤΙΜΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΗΓΟΡΟΙ…

Το πράγμα γίνεται όλο και πιο κωμικό. Μετά τον κ. Βασίλη Λαλιώτη (αλλέως Γιώργο Μίχο) και την προσπάθειά του να ελαφρώσει τη θέση του Χ. Βλαβιανού από τη σωρεία τεκμηριωμένων λογοκλοπών που τον βαραίνουν (βλ. ΝΠ1 και άρθρο του Ντ. Σιώτη στην Καθημερινή της 13.4.), τη σκυτάλη παίρνει πλέον ο κ. Σωτήρης Παστάκας, διευθυντής του Ποιείν...

Η στάση του Ποιείν και του κ. Παστάκα έναντι του Βλαβιανού τα προηγούμενα χρόνια είναι τοις πάσι γνωστή. Με σειρά δημοσιευμάτων τους (βλ. ενδεικτικά τις αναρτήσεις του Ποιείν στις 21.9.2007, 5.1.2008, 9.1.2008) συνοδευόμενων από πάμπολλα σχόλια (άλλοτε τεκμηριωμένα και άλλοτε εμπαθή ή και ευθέως υβριστικά – ανάμεσά τους ξεχωρίζουν εκείνα του Μίχου), Ποιείν και Παστάκας είχαν επιδοθεί σε σταυροφορία όχι μόνο κατά του Βλαβιανού και των λογοκλοπών του αλλά και των υποστηρικτών του στον Τύπο και την κριτική, ιδίως του Ευριπίδη Γαραντούδη.

Ιδού λ.χ. σχόλιο του Παστάκα της 22.9.2007:

"Εκεί έσπειρε κι εκεί θέρισε ο Βλαβιανός και τα πληρωμένα του αντρείκελα, δες Γαραντούδης και σία…Πολύ χώρο τους αφήσαμε και πως τους τον παίρνεις πίσω…

Από την άλλη είναι να την ζηλεύεις τέτοια προσήλωση… 15 χρόνια τώρα ο Γαραντούδης δεν απέκτησε καινούρια αγάπη,,,ό,τι του συγχωρήσαμε το ΄97 δεν του το συγχωρνάμε τώρα…Επιμένει με προσήλωση γκάμπλερ στα πρόσωπα της νεότητάς του αν και γνωρίζει ο ίδιος πως ο Βλαβιανός είναι ζήροξ, ο Μπουκάλας ανύπαρκτος, ο Καψάλης μέτριος, ο Χατζόπουλος…..θολός κι ο ίδιος ο Γαραντούδης σε διεταταγμένη υπηρεσία."

Ωστόσο, από ένα χρονικό σημείο και μετά, Παστάκας και Ποιείν κάνουν στροφή 180 μοιρών. Από κήνσορες και τιμητές γίνονται προβολείς και προωθητές του Βλαβιανού. Οι παλιές επικριτικές αναρτήσεις τους και σχόλια όπως το παραπάνω είτε μετριάζονται είτε διαγράφονται εντελώς. Από το 2012 και εντεύθεν ο Βλαβιανός φιλοξενείται στο Ποιείν τρεις φορές με δικά του κείμενα ή παρουσιάσεις του έργου του (βλ. αναρτήσεις στις 16.1.2012, 13.12.2012, 18.1.2014). Παράλληλα, ο Παστάκας συνεργάζεται με την Ποιητική, το έντυπο περιοδικό του Βλαβιανού. Στις 13.12.2012 μάλιστα, ως επισφράγιση της νέας τους φιλίας, ο Βλαβιανός συμπαρουσιάζει βιβλίο του Παστάκα σε εκδήλωση στο Polis Café στην Αθήνα…

Το να αλλάζει κανείς φίλους και προτιμήσεις είναι δικαίωμά του. Δικαίωμά του επίσης αναφαίρετο είναι να γλείφει όπου προηγουμένως έφτυνε, όσο απωθητικό κι αν φαντάζει αυτό σε ορισμένους από εμάς… Το να έρχεται όμως ο κ. Παστάκας και να ισχυρίζεται ότι κατά του Βλαβιανού

"δεν υπήρξε καμία επίθεση του περιοδικού μας. (το ποιείν είναι θέση κι όχι αντίθεση)." (Ποιείν, 16.4.2014)

προκαλεί γέλωτα. Κυρίως όμως συνιστά ασέβεια κατά του πνεύματος των Παθών και της Μεγάλης Πέμπτης…

Κ. ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ

ΥΓ. 1

Με τον κ. Παστάκα προσωπικά δεν έχω να χωρίσω τίποτα. Ούτε γνωρίζω τον άνθρωπο. Έως τον Σεπτέμβρη του 2009 που απρόκλητα με προσέβαλε με σχόλιό του στο Ποιείν, έτυχε να δημοσιεύσω τρεις ή τέσσερις φορές κείμενά μου στο ηλεκτρονικό περιοδικό του, συνήθως με πρωτοβουλία της Σοφίας Κολοτούρου, τότε συνεργάτιδας του περιοδικού. Είναι πρόδηλο ότι ο κ. Παστάκας μου επιτίθεται επειδή φαντάζεται ότι έτσι πλήττει τον Γιάννη Πατίλη, του οποίου για κάποιο λόγο με θεωρεί φερέφωνο. Και τον οποίο Γιάννη Πατίλη, για λόγους εξίσου ανεξιχνίαστους, εδώ και λίγα χρόνια αυτός και ο κ. Λαλιώτης/Μίχος θεωρούν εχθρό τους και του επιτίθενται σε κάθε ευκαιρία, παρότι παλαιοί συνεργάτες του αμφότεροι στο Πλανόδιον. Δεν έχω καμιά διάθεση να υπεισέλθω στα καθέκαστα αυτής της παράδοξης σχέσης, ο Πατίλης δεν έχει χρεία συνηγόρου… Η στάση του καθενός, η σταθερότητα των φίλων και των πεποιθήσεών του εν προκειμένω, τα λέει για όλους όλα.

ΥΓ. 2

Πλήρη τα αρχικά δημοσιεύματα του Ποιείν, του κ. Παστάκα και του κ. Μίχου/Λαλιώτη βρίσκονται πάντα αναρτημένα στο Διαδίκτυο. Ο κυβερνοχώρος τίποτα δεν ξεχνάει – για όποιον γνωρίζει να τα αναζητεί φυσικά… Επειδή ο κ. Παστάκας έφτασε να με απειλεί –κατά τρόπο ομολογουμένως διασκεδαστικό– με… ποινική δίωξη («η αφέλειά του εμπίπτει σε ποινικό αδίκημα, αλλά δεν θα ασχοληθούμε περαιτέρω μαζί του, επειδή η ηλιθιότητα του νέου διευθυντή του ψευδεπίγραφου νέου περιοδικού είναι πασιφανής»), καθυβρίζοντάς με παράλληλα, θα του θυμίσω εδώ την πρώτη αράδα από τον «Υπέρ αδυνάτου» λόγο, που δεν μπορεί, θα τη θυμάται απ’ το σχολείο…

ΥΓ. 3

Στο Νέο Πλανόδιον δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις. Η κωμωδία της «πνευματικής» μας ζωής δεν υπολείπεται σε τίποτα από το θέατρο που βλέπουμε καθ’ ημέραν στο πολιτικό σανίδι: Το έργο δεν αξίζει δεκάρα. Όμως αν θες να ξέρεις το γιατί, μερικές φορές πρέπει να κάτσεις να το υποστείς…

Μου αρέσει! ·  · Κοινοποιήστε

Κορυφαία σχόλια

Αρέσει σε 7 άτομα.

Sotirios Pastakas so what? herr Koutsourelis? Νομίζετε πως με το παράνομο υλικό παρελθούσης πενταετίας που σας έσπρωξε ο εργοδότης σας κ. Πατίλης, τον σώζετε από την κατηγορία της λογοκλοπής; Χαχα!

Sotirios Pastakas so what? herr Koutsourelis? Νομίζετε πως με το παράνομο υλικό παρελθούσης πενταετίας που σας έσπρωξε ο εργοδότης σας κ. Πατίλης, τον σώζετε από την κατηγορία της λογοκλοπής; Χαχα!

http://neoplanodion.gr/2014/04/14/%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%B1%CF%83-%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%83-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%BF%CE%B9/

http://neoplanodion.gr/2014/04/17/%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%B1%CF%83-%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%83-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%BF%CE%B9-2/

http://web.archive.org/web/20080212014205/http://www.poiein.gr/archives/1719/index.html

(Μαζί, φυσικά  με τα σχόλια)!!!

Sotirios Pastakas μία από τις δημοσιεύσεις του κ. Κουτσουρέλη στο διαδικτυακό περιοδικό που δεν κατονομάζειhttp://www.poiein.gr/archives/4420/index.html

Basilis Laliotis Εγώ κάνω φιλολογική έρευνα. Δεν θα ασχοληθώ με αξιολογήσεις.

Να τις κάνετε εσείς. Ο κος Πατίλης επιφυλάσσει εκπλήξεις στους συνεργάτες του, πάντα. Συνιστώ ενδελεχή ανάγνωση του Ζητιάνου του Καρακαβίτσα...

Μου αρέσει! • Απάντηση • 13 Απριλίου στις 11:14 μ.μ.

Basilis Laliotis ΠΕΡΙ ΛΟΓΟΚΛΟΠΗΣ

Ας πούμε ο Ιδρυτής του περιοδικού που κόπτεται για τις λογοκλοπές.

Γι αυτό τί έχει να πει ο κος Κουτσουρέλης;

Δικό σας:

-Ιαπωνίς,

μήπως πονείς;

-Νο, νο

Εγκυμωνώ

εν κιμονώ

εν και μονό.

Κώστας Παύλου Παναγιωτόπουλος, Αποφταίγματα, σελ. 47

Εκδόσεις Καστανιώτης 1981.

*****

ΧΙ

( Η ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗ ΜΟΥ ΔΙΑΤΡΙΒΗ

ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΑΓΟΣΜΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ)

Ιαπωνίς,

και συ πονείς

Γιάννης Πατίλης, Γραφέως Κάτοπτρον

Εκδόσεις Ύψιλον, Δεκέμβριος 1989

Μου αρέσει! • Απάντηση • 13 Απριλίου στις 11:06 μ.μ.

Κώστας Κουτσουρέλης Αν θυμάμαι καλά, κ. Λαλιώτη, το "εύρημά" σας αυτό το πρωτοδημοσίευσε ο ετερώνυμός σας κ. Γιώργος Μίχος στο μπλογκ του. Εν μέσω οχετού συκοφαντικών και δυσφημιστικών επιθέσεων κατά του Γιάννη Πατἴλη, της συζύγου του, του Τάσου Γαλάτη, του Κώστα Μαυρουδή (τον οποίο διασύρατε στήνοντας ολόκληρο ιστολόγιο-κόπια του δικού του) κ.ά. διαφόρων. Γνωρίζω δε ότι για κάποιες από αυτές σας τις πράξεις έχετε κληθεί να λογοδοτήσετε μάλιστα στη δικαιοσύνη - η ετυμηγορία της θα έχει ασφαλώς μεγάλο ενδιαφέρον. (Προκειμένου για τον Κώστα Μαυρουδή υποχρεωθήκατε ήδη σε δημόσια και ταπεινωτική συγγνώμη...) Ας έρθουμε όμως στο "εύρημά" σας. Η σύμπτωση των δύο κειμένων αφορά δυο λέξεις: Ιαπωνίς / πονείς. Ισχυρίζεστε τώρα με τα σωστά σας ότι η κοινότητα μιας ρίμας στοιχειοθετεί λογοκλοπή; (Γράφω "τώρα" διότι ακόμη και ο διαβόητος ετερώνυμός σας υπέθετε ακόμη -μεγαλόθυμα;- ότι πρόκειται για "κρυπτομνησία".) Αν βρείτε σε κείμενο ποιητικό σύγχρονο τη ρίμα ύφος / κατακορύφως θα καταλογίσετε στον συντάκτη του λογοκλοπή εις βάρος του Καρυωτάκη; (Που και αυτός βέβαια από αλλού τη δανείστηκε...) Αποκλείεται η σύμπτωση να είναι γνήσια; Ας είμαστε σοβαροί! Το επιγραμματικό ποίημα του Πατίλη αποτελείται από 14 λέξεις, οι ουσιωδέστερες δε εννέα βρίσκονται στον τίτλο του. Μολονότι δεν είναι δα και από τα σημαντικά του Πατίλη, μολονότι ανάλαφρη σάτιρα, αντανακλά όλη τη βιοθεωρία του, όλη την ποιητική του ματιά πάνω στο θέμα της καθολικότητας του πόνου. Γι' αυτό είναι εντέλει και επιτυχημένο, ποίημα σωστό, σε αντίθεση με το καλαμπούρι που μας αντιπαραθέτετε. Κι αν ακόμη ο Πατίλης γνώριζε το ευφυολόγημα του Παναγιωτόπουλου, πρώτος αυτός το αξιοποίησε με τρόπο αμιγώς ποιητικό. Κλείνω με μια διασκεδαστική (για μένα) παρατήρηση. Ότι ο Χάρης Βλαβιανός βρισκόταν στο επίκεντρο των διαδικτυακών επιθέσεών σας επί χρόνια (ενίοτε δικαίως, ενίοτε αδίκως, αδιάφορο - σχεδόν πάντα όμως με τρόπο απρεπή για όποιον σέβεται τους κανόνες του δημοσίου διαλόγου...) είναι τοις πάσι γνωστό. Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι ουσιαστικά τώρα επιχειρείτε να τον υπερασπίσετε, εκτρέποντας τη συζήτηση σε αλλότρια, εν είδει περισπασμού. Όπως εξάλλου και ότι το διαδικτυακό περιοδικό που επί χρόνια φιλοξενούσε αυτές τις επιθέσεις σας, τις έχει πλέον διαγράψει, μαζί με όλα τα επικριτικά πόστ και τα (εκατοντάδες! και πολύ συχνά καλώς τεκμηριωμένα) σχόλια αναγνωστών του εις βάρος του Βλαβιανού. Αντ' αυτού, ο Βλαβιανός αναρτάται πλέον τακτικά με κείμενά του στο εν λόγω περιοδικό, και ο διευθυντής αυτού του τελευταίου τυπώνεται πρωτοσέλιδος στην Ποιητική, το περιοδικό του πρώτου... Για το ΝΕΟ ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ, Κώστας Κουτσουρέλης

Μου αρέσει! • 3 • 14 Απριλίου στις 10:26 π.μ. • Τροποποιήθηκε

Basilis Laliotis Η σημασία της απαντήσεως βρίσκεται στο μέγεθος του κειμένου κι όχι στα λεγόμενα. Κοιτάξτε λίγο στον κρίσιμο χρόνο που έσκασαν οι λογοκλοπές, που τύπωναν οι δύο σύζυγοι του κου Πατίλη και τι στάση κράτησε το Πλανόδιον. Εγώ ξέρω και γιατί επιτίθεστε στον Βλαβιανό τώρα.... Διότι δεν επιτίθεστε και στην Ανν Σέξτον που είναι υποψήφια για κρατικό βραβείο. Και είναι κάτω από τη μύτη σας.

Μου αρέσει! • 14 Απριλίου στις 12:12 μ.μ.

Προβολή περισσότερων απαντήσεων

Μου αρέσει! • Απάντηση • 13 Απριλίου στις 9:36 μ.μ.

Που είναι ο Μίχος, οέοοο;

http://elenastagkouraki.blogspot.gr/

http://web.archive.org/web/20120701155113/http://elenastagkouraki.blogspot.gr/

http://web.archive.org/web/20121119051828/http://elenastagkouraki.blogspot.gr/


Υ.Γ Επειδή βαριέμαι τα τοποθέτησα  όπως-όπως.

Ο πίνακας είναι του Ellsworth Kelly "Black on black" 1951

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ

Μου αρέσει αυτός ο κύριος, στην πρίζα, που μοιάζει με σωλήνα του καλοριφέρ, και επεξεργάζεται την ύπαρξή μου, με περιέργεια αιλουροειδούς.

"Bather" 1924
Salvador Dali

ΠΑΝΤΑ ΕΙΧΑ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ

Ο περιπατητής κορυδαλλός, που αντί να πετά, βάφει με τα χρώματά του τα παπούτσια των περαστικών.

ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε.

Από την σελίδα INFOWAR του Άρη Χατζηστεφάνου 
http://info-war.gr

NEIL YOUNG

 Επειδή μαγειρεύω φασόλια γίγαντες, με σάλτσα από βιολογικές τομάτες Βοιωτίας, τσίλι Τιχουάνας, καρότα Μαντινείας, μαιντανό από το οροπέδιο Λασηθίου, ρίγανη παραγωγής Βααιλείου, συνοδευόμενα με μπρόκολο Ημαθίας, κρέμα  καραμελωμένου μπισκότου, ραντισμένο με σταγόνες, εξαιρετικά αγνού, λαδιού παραγωγής Παπαματθαίου, δεν σημαίνει ότι δεν ακούω Neil Young!

ΑΡΤΣΙΜΠΟΛΝΤΟ(2666) ΓΚΥΣΤΑΒ ΚΟΥΡΜΠΕ

 Courbet, Retour de conférence, reproduction photographique de R. J. Bingham, tirage albuminé, 17 x 25 cm, 1863, coll. musée Gustave-Courbet, Ornans

" Bonjour, Monsieur Courbet"

"Young ladies on the banks of the Seine"

"...Επίσης υπάρχουν σημειώσεις για τον Κουρμπέ, τον οποίο ο Άνσκυ θεωρεί υπόδειγμα επαναστάτη καλλιτέχνη. Ειρωνεύεται, για παράδειγμα, τη μανιχαιστική αντίληψη που έχουν για τον Κουρμπέ μερικοί ζωγράφοι. Προσπαθεί να φανταστεί τον πίνακα του Κουρμπέ «Επιστροφή από το Συνέδριο» όπου βλέπεις μια ομάδα παπάδων και αξιωματούχων της Εκκλησίας εντελώς μεθυσμένους και απορρίφθηκε από τη Επίσημη Έκθεση και από την Έκθεση των Απορριφθέντων, κι αυτό κατά τη γνώμη του Άνσκυ αποτελεί όνειδος για τους εξοβελισθέντες εξοβελιστές. Η μοίρα του πίνακα «Επιστροφή από το Συνέδριο» του φαίνεται όχι μόνο υποδειγματική και ποιητική αλλά επίσης προφητική:  Ένας πλούσιος Καθολικός αγοράζει τον πίνακα και μόλις πηγαίνει στο σπίτι του τον καίει αμέσως.

Οι στάχτες του πίνακα «Επιστροφή από Συνέδριο» πετούν όχι μόνο πάνω από τον ουρανό του Παρισιού, διαβάζει ο νεαρός στρατιώτης Ράιτερ με δάκρυα στα μάτια, δάκρυα που τον πονούν και που τον ξυπνούν, αλλά πετούν και στον ουρανό της Μόσχας και στον ουρανό της Ρώμης, και πάνω στον ουρανό του Βερολίνου. Μιλάει για το εργαστήρι του καλλιτέχνη. Μιλάει για τη μορφή του Μπωντλαίρ που φαίνεται σε μια άκρη του πίνακα, να διαβάζει, και αντιπροσωπεύει την Ποίηση. Μιλάει για τη φιλία του Κουρμπέ με τον Μπωντλαίρ, με τον Ντωμιέ, τον Ζυλ Βαλλέ. Μιλάει για τη φιλία του Κουρμπέ(του καλλιτέχνη) με τον Προυντόν(τον πολιτικό) και συγκρίνει τις λογικές απόψεις του τελευταίου με αυτές μιας πέρδικας. Κάθε πολιτικός με εξουσία, σε ζητήματα τέχνης είναι σαν μια τερατόμορφη πέρδικα, γιγάντια, ικανή να συντρίψει βουνά με τα πηδηματάκια της, ενώ κάθε πολιτικός δίχως εξουσία είναι μόνο σαν ένας παπάς του χωριού, μια πέρδικα στο φυσικό της μέγεθος.
Φαντάζεται τον Κουρμπέ στην επανάσταση του 1848 και μετά τον βλέπει στην Κομμούνα του Παρισιού, όπου οι περισσότεροι καλλιτέχνες και λογοτέχνες λάμπουν (κυριολεκτικά) δια της απουσίας τους. Ο Κουρμπέ όχι. Ο Κουρμπέ συμμετέχει ενεργά και μετά την καταστολή συλλαμβάνεται και φυλακίζεται στο Sainte-Pelatgie, όπου αφοσιώνεται στη ζωγραφική νεκρών φύσεων. Μια από τις κατηγορίες που απαγγέλει εναντίον του το κράτος είναι ότι παρότρυνε το πλήθος να γκρεμίσει τη στήλη της Πλατείας Βαντόμ, παρότι στο σημείο αυτό ο Άνσκυ δεν είναι πολύ σίγουρος ή η μνήμη του τον προδίδει ή απλώς το έχει ακουστά και δεν ξέρει αν είναι το μνημείου του Ναπολέοντα στην πλατεία Βαντόμ, αν είναι απλώς το μνημείο της Πλατείας Βαντόμ ή αν είναι η στήλη Βαντόμ στην Πλατεία Βαντόμ.
Πάντως το δημόσιο αξίωμα που είχε ο Κουρμπέ μετά την πτώση του Ναπολέοντα του 3^ου του έδινε την αρμοδιότητα να προστατεύει τα μνημεία του Παρισιού, κάτι που αναμφιβόλως, και βλέποντας τα κατοπινά γεγονότα,  πρέπει να το εκλάβουμε ως μνημειώδες αστείο. Η Γαλλία, ωστόσο, δεν σηκώνει αστεία και κατάσχει όλα του τα υπάρχοντα. Ο Κουρμπέ φεύγει για την Ελβετία. Εκεί, το 1877, πεθαίνει σε ηλικία πενηνταοχτώ ετών. Μετά ακολουθούν μερικές αράδες γραμμένες στα γίντις που ο Ράιτερ  καταλαβαίνει ελάχιστα. Υποθέτει ότι είναι λόγια πόνου και πικρίας. Μετά γράφει συλλογισμούς για διάφορους πίνακες του Κουρμπέ. Αυτός που λέγεται «Καλημέρα σας, κύριε Κουρμπέ!». Του θυμίζει την αρχή μιας κινηματογραφικής ταινίας, μια που αρχίζει με βουκολικό τρόπο και σιγά σιγά μετατρέπεται σε ταινία τρόμου. Οι «Δεσποινίδες στις όχθες του Σηκουάνα» θυμίζουν στον Άνσκυ τη σύντομη ανάπαυση  των κατασκόπων ή των ναυαγών, και επίσης λέει: Κατάσκοποι από άλλον πλανήτη, και επίσης: Σώματα που φθείρονται γρηγορότερα από άλλα σώματα, και επίσης ασθένειες, μετάδοση ασθενειών, κι επίσης: Προδιάθεση για αντίσταση, και επίσης: Που μαθαίνεις ν’αντιστέκεσαι; Σε ποιο σχολείο ή σε ποιο πανεπιστήμιο; Κι επίσης; Εργοστάσια, έρημοι δρόμοι, μπουρδέλα, φυλακές, και ακόμα: Το άγνωστο Πανεπιστήμιο, και ακόμα: Ενώ ο Σηκουάνας κυλάει και κυλάει και κυλάει, και ενώ αυτά τα τρομακτικά πρόσωπα πορνών περιέχουν περισσότερη ομορφιά από την πιο όμορφη κυρία της καλής κοινωνίας ή από μια οπτασία βγαλμένη από τον πινέλο του Ενγκρ ή του Ντελακρουά.

"2666" σ.948-949

ΑΡΣΙΜΠΟΛΝΤΙ(2666) ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ

"Όταν πια δεν άντεχε άλλο, ο Άνσκυ ξαναγύριζε στον Αρτσιμπόλντο. Του άρεσε να θυμάται τους πίνακες του Αρτσιμπόλντο, τη ζωή του οποίου αγνοούσε ή παρίστανε ότι αγνοεί τα πάντα, και πράγματι δεν ήταν μια ζωή βυθισμένη στο διαρκές τρέμουλο του Κουρμπέ, όμως στους πίνακές του έβρισκε κάτι που ελλείψει καλύτερης λέξης ο Άνσκυ ονόμαζε απλότητα, ένα επίθετο που πολλοί σοφοί και αναλυτές του αρτσιμπολντιανού έργου δεν θα ενέκριναν διότι δεν τους άρεσε.

Η τεχνική του Μιλανέζου του φαινόταν η προσωποποίηση της χαράς. Το τέλος των επιφάσεων. Η Αρκαδία πριν από τον άνθρωπο. Όχι όλα, φυσικά, αλλά για παράδειγμα «Το ψητό», ένας ανάποδος πίνακας που αν τον κρεμάσεις μ’έναν συγκεκριμένο τρόπο είναι πράγματι ένα μεγάλο μεταλλικό πιάτο με ψητά κρέατα, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζεις ένα γουρουνόπουλο κι ένα κουνέλι, και κάτι χέρια, μάλλον γυναικεία, ή χέρια κοπέλας έφηβης, που προσπαθούν να σκεπάσουν το κρέας για να μην κρυώσει, και αν τον κρεμάσεις από την άλλη μεριά το μπούστο ενός στρατιώτη, με κράνος και πανοπλία, και ένα ικανοποιημένο και τολμηρό χαμόγελο όπου λείπουν μερικά δόντια, το τρομερό γέλιο ενός γέρου μισθοφόρου που σε κοιτάζει, και το βλέμμα του είναι ακόμα πιο μοχθηρό από το χαμόγελό του, σαν να ξέρει πράγματα για σένα, γράφει ο Άνσκυ, που εσύ ούτε καν υποπτεύεσαι, του φαινόταν ένας πίνακας τρόμου. «Ο νομομαθής» (ένας δικαστής ή ένας ανώτατος κρατικός λειτουργός με το κεφάλι του γεμάτο μικρά θηράματα κυνηγιού και το σώμα του γεμάτο βιβλία)  επίσης του φαινόταν ένας πίνακας τρόμου. Όμως οι πίνακες των τεσσάρων εποχών ήταν σκέτη χαρά. Τα πάντα μέσα στα πάντα, γράφει ο Άνσκυ. Λες και ο Αρτσιμπόλντο είχε μάθει μόνο ένα μάθημα, αλλά αυτό ήταν υψίστης σημασίας."

"2666"  σ.953-954

ΑΡΤΣΙΜΠΟΛΝΤΙ(2666) Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Οι ζωγράφοι που αναφέρονται στο βιβλίο είναι ελάχιστοι: Ο Τζουζέππε ή Τζόζεφ ή Τζοσέφο ή Τζόζεφους Αρτσιμπόλντο ή Αρτσιμπόλντι ή Αρτσιμπόλντους, ο Γκυστάβ Κουρμπέ, ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι και ο μαθητής του, Μπερναρντίνο Λουίνι, ο Ένγκρ, ο Ντελακρουά.

Γίνεται όμως αναφορά στα έργα των δύο πρώτων.
«Επιστροφή από συνέδριο», «Καλημέρα σας, κύριε Κουρμπέ!», «Δεσποινίδες στις όχθες του Σηκουάνα» του Γκυστάβ Κουρμπέ.

«Το ψητό», «Ο νομομαθής» και φυσικά «Οι τέσσερεις εποχές» του Αρτσιμπόλντο

ΑΡΤΣΙΜΠΟΛΝΤΙ (2666) ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ

Τα βιβλία που αναφέρονται, μυθοπλαστικά ή μη, στο πέμπτο μέρος του «2666»

«Ορισμένα ζώα και φυτά των ευρωπαικών ακτών» Το πρώτο βιβλίο που ξεφύλλισε ο Χανς Ράιτερ σε ηλικία έξη ετών
«Πάρσιφαλ» του Βόλφραμ φον Έσενμπαχ, το πρώτο βιβλίο που διάλεξε να διαβάσει ο Χανς από την απέραντη βιβλιοθήκη,  στο εξοχικό ενός Πρώσου βαρώνου, όπου θα γνωρίσει τον Ούγκο Χάλντερ, ανηψιό του βαρόνου
«Άσμα του Ρολάνδου» αγνώστου
«Το τρένο στα Ουράλια», πρώτο διήγημα επιστημονικής φαντασίας που έγραψε ο Εφραίμ Ιβάνοφ

«Εκτιμήσεις για το θάνατο της Ευγενίας Μπος» του Μπορίς Αμπράμοβιτς Άνσκυ

«Πετρούπολη» του Αντρέι Μπιέλι

«Λαντάουερ», παράξενο χιουμοριστικό έργο του Μπορίς Αμπράμοβιτς Άνσκυ.

«Λόγος προς τους συγγραφείς» του Γκούσταβ Λαντάουερ

«Βερολίνο Αλεξάντερπλατς» του Άλφρεντ Ντέμπλιν
«Τα τρία βήματα του Βανγκ-λουν» του Άλφρεντ Ντέμπλιν

«Ο πόλεμος του Βάντζεκ με την τουρμπίνα ατμού» » του Άλφρεντ Ντέμπλιν
«Βαλενστάιν» » του Άλφρεντ Ντέμπλιν

«Βουνά, θάλασσες και γίγαντες» » του Άλφρεντ Ντέμπλιν
«Το μοναστήρι της Πάρμας» του Σταντάλ

«Το λυκόφως» μυθιστόρημα του Εφραίμ Ιβάνοφ

«Δον Κιχώτης»

«Μεσημέρι» του Εφραίμ Ιβάνοφ
«Ξημέρωμα» του Εφραίμ Ιβάνοφ
«Ιουδήθ» του Φρήντριχ Χέμπελ
«Luedicke» πρώτο μυθιστόρημα του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι, κατά κόσμον Χανς Ράιτερ
«Δοκίμια» του Χάινριχ Μαν
«Απεριόριστο ρόδο» του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι

«Δερμάτινη μάσκα» του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι
«Ποταμοί της Ευρώπης» του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι
«Bifurcaria bifurcate” του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι
«Κληρονομιά» του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι
«Μουσείο λαθών» του Μαξ Ζένγκεν
«Ο δούκας του Μονμπασόν» του Σατωμπριάν

«Θαλασσινά δράματα» του Γκαστόν Λερού

«Ο κατακλυσμός» του Σινκιέβιτς
«Λούρδη» του Ζολά

«Γράμματα από το μύλο μου» Αλφόνς Ντωντέ

«Η μοιραία ημέρα» του Ροσνύ

«Στις όχθες του Ρήνου» του Άμουμπακ

«Ο ευνοούμενος της τύχης» του Οκτάβ Φεγιέ

«Ο θάνατος» του Αργκιπάτσεφ
«Η τιμή» του Οκτάβ Φεγιέ

« Βεατρίκη» του Μπαλζάκ

« Ο θάνατος του Μονγκόμερ» του Ανρί Ζβεντάν
« Άγιος Θωμάς» του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι

« Η τυφλή» του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι
 " Η μαύρη θάλασσα" γραμμένο με θεατρικούς διαλόγους, του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι

« Η Ληθαία» του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι

« Ο λαχειοπώλης» του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι

« Ο πατέρας» του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι

« Η επιστροφή» του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι

« Voyelles» του Ρεμπώ
«Ο βασιλιάς της ζούγκλας» του Μπένο φον Αρτσιμπόλντι

ΑΡΤΣΙΜΠΟΛΝΤΙ(2666) Ο ΧΡΟΝΟΣ

Ο Μπολάνιο δεν αναφέρεται λεπτομερώς σε χρονολογίες. Ουσιαστικό παράδειγμα, η έλλειψη ακριβούς χρονολογίας της κυκλοφορίας των βιβλίων του Αρτσιμπόλντι. 

Οι ελάχιστες χρονολογίες με τη σειρά που παρουσιάζονται στη διήγηση:

1918 Επιστροφή του πατέρα Ράιτερ στο χωριό του μετά την συνθηκολόγηση της Γερμανίας

1920 Γέννηση του Χανς Ράιτερ

1923 Κατάταξη του Μπόρις Άνσκυ στον Κόκκινο στρατό

1933 Ο Χανς Ράιτερ σταματά το σχολείο

1909 Γέννηση του Μπόρις Αμπράμοβιτς Άνσκυ

1939 Κατάταξη του Χανς Ράιτερ στον στρατό

1902 Ο Εφραίμ Ιβάνοφ γίνεται μέλος του κόμματος

1910 Ο Ιβάνοφ χάνει την έμπνευσή του

1940 Ο Ιβάνοφ γράφει το πρώτο του διήγημα επιστημονικής φαντασίας «Το τραίνο στα Ουράλια»

1929 Ο Άνσκυ συμμετέχει στην δημιουργία περιοδικών

1929 Ο Άνσκυ διαβάζει τα βιβλία του Ντέμπλιν «Βερολίνο Αλεξάντερπλατς», «Τα τρία άλματα του Βινγκ-λουν», του 1915, « Ο πόλεμος του Βάντζεκ με την τουρμπίνα ατμού», του 1918, «Το Βαλενστάιν», του 1920, «Βουνά, θάλασσες και γίναντες», του 1924.

1935 Αποσύρρονται όλα τα έργα του Ιβάνοφ

1936 Πρώτη σύλληψη του Ιβάνοφ

1937 Δεύτερη σύλληψη του Ιβάνοφ και η εκτέλεσή του

Καλοκαίρι 1942 Ο Χανς Ράιτερ στην Κριμαία

Καλοκαίρι 1943 Υποχώρηση την μεραρχίας του Χανς Ράιτερ

Χειμώνας 1942 Ο Χανς Ράιτερ στο Κοστέκινο

1944 Σταύρωση του Εντρέσκου

Μάιος 1945 Σύλληψη του Χάνς Ράιτερ και εγκλεισμός του σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στα περίχωρα του Άνσμπαχ
Γνωριμία του με τον Λέο Ζάμμερ και πιθανή δολοφονία του Ζάμμερ από τον Χάνς.

1930 Γέννηση της Λόττε Ράιτερ

1995 Τηλεγράφημα από την Σάντα Τερέσα στην Λόττε

1996 Αναβολή της δίκης του Κλάους Χάας

1997, 1998 Η Λόττε στον Μεξικό

1999 Νέα αναβολή της δίκης του Κλάους Χάας

2001 Η Λόττε διαβάζει στο αεροδρόμιο της Φραγκφούρτης το βιβλίο του Αρτσιμπόλντι « Ο βασιλιάς της ζούγκλας»