Τρίτη, Ιανουαρίου 06, 2009

Ο ΣΟΛΩΜΟΣ ΣΤ’ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ

Πως πέφτουμε στη νύχτα κι από τι πόθους......
Με κοφτερή μοναξιά στολισμένος άρχισα να κοιμάμαι
λευκός ιδρωμένος μέσα στην αγελάδα του ύπνου
κλεισμένος ολούθε απ’τον όνειρο που κυματίζει στα βάθη
κι ολοένα κερδίζει την ύλη πέρα της.
Ένα ξημέρωμα καθάριζε τα μάτια μου
στους ουρανούς ανοίγαν όλα τα παράθυρα κι ο Διονύσιος
μαυροντυμένος μ’άσπρα χειρόκτια κρατούσε το σκουληκάκι
στην παλάμη που έμοιαζε με στουπέτσι βαμμένη
πλάι του σ’ωραία παραλία
επεφταν οι κολυμβητές να πιάσουν το σταυρό τα Θεοφάνεια
και μακριά πως ακούγονταν αθώα τουφέκια
ο βρόντος της αγάπης η χαρά της συμφοράς
μ’όλα τ’άνθη σε γαλάζια δευτερόλεπτα μ’όλες τις αχτίδες
την αγαπημένη του πεταλούδα στον ιερό γλιτωμό της
και δράκοντες ευωδιάς ανέβαιναν από κίτρινες σκάλες
ως τα κοράσια που δεν χάρηκαν τον έρωτα.
Γύρω ήτανε δάσος χιλιοπράσινο
με τα πουλιά σαν αναρίθμητους καρπούς απάνω στα δέντρα
με τα πουλιά σε μεθυσμένη σύναξη για πάντα κ’ένας σκύλος
αργά πηγαίνοντας ούρησε στο κορμί της κοντινής αμυγδαλιάς
με σηκωμένο πόδι κι ανάμεσα
ο γόος έσφαζε τη φωνή που τινάχτηκε από τρεις λέξεις
Οι απαίσιες χιλιετηρίδες

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ "ΥΠΝΟΣΑΚΚΟΣ"



2 σχόλια:

Φαιδρα Φις είπε...

"κι όμως το ξέρουμε καλά προτού να ξημερώσει θα ξαναγεννηθούν οι αναμονές οι ελπίδες θα πληθαίνουν"
Κλείτος Κύρου "Αναζήτηση",1949

καλή χρονιά...
σας στέλνω τη σκέψη μου

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΩΡΙΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ είπε...

@φαίδρα φις
Σας εύχομαι από καρδιάς δημιουργική καινούργια χρονιά, γεμάτη υγεία και τα σχέδια σας να πραγματοποιηθούν όπως τα σχεδιάσατε.